Σαν σήμερα το 1998 ο καθηγητής και συγγραφέας Δημήτρης Λιαντίνης πεθαίνει στον Ταΰγετο.

by admin
282 views
Λιαντίνης: Ο σύγχρονος κόσμος πεθαίνει

Σαν σήμερα το 1998 ο καθηγητής και συγγραφέας Δημήτρης Λιαντίνης πεθαίνει στον Ταΰγετο όπου είχε εξαφανιστεί οικειοθελώς, έχοντας σχεδιάσει τον θάνατό του.

Σχεδόν σε όλη του τη ζωή σχεδίαζε τον θάνατό του. Θεωρούσε πως ήταν ένα «έργο», ίσως γι αυτό μάλιστα έγραψε σχετικά σε ένα από τα βιβλία του γι αυτόν. Είχε προειδοποιήσει τους πάντες, είχε αφήσει αποχαιρετιστήριο γράμμα στην κόρη του, ενώ μόνο στον καρδιακό φίλο του Παναγιώτη Νικολακάκο, είχε πει την πλήρη αλήθεια: «Να πάρεις βαρύ όρκο» του είχε πει, ζητώντας του να πάει να βρει τον τάφο του μετά από 7 χρόνια. Του παρέδωσε μάλιστα ένα σχεδιάγραμμα με το σημείο που είχε βρει για να αποτελέσει την τελευταία κατοικία του. Στη συνέχεια έφυγε για τον αγαπημένο του Ταϋγέτο.

Ο Δημήτρης Νικολακάκος, γνωστός όμως ως Λιαντίνης, καθώς καταγόταν από τα Λιαντίνα Λακωνίας, σαν σήμερα το 1998 εικάζεται ότι άφησε την τελευταία του πνοή. Ο αδερφικός του φίλος όμως κράτησε τον λόγο του και οδήγησε την κόρη του Λιαντίνη στον τάφο του, μετά από 7 χρόνια. Η υπόθεση εξαφάνισής του είχε πάρει μεγάλη έκταση από τα μίντια της χώρας.

Ο Λιαντίνης ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, φιλόσοφος, ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής. Υπήρξε αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγγραφέας εννέα βιβλίων με φιλοσοφικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο.

Στους φοιτητές του μιλούσε για τη ζωή, τους ζητούσε να κλείσουν τις τηλεοράσεις, να διαβάζουν βιβλία, να εμπλουτίσουν το επίπεδό τους, να επικοινωνούν, να ερωτεύονται: «Τρύγησε την ημέρα, σα να είναι η τελευταία σας. Μην την αφήσεις να πάει χαμένη. Ό,τι χαρές είναι να σου δώσει μην τις αφήσεις, γιατί δεν θα την ξαναβρείς. Δεν είναι αναβλητή η ζωή, ούτε αναστρέψιμη» τους έλεγε.

Είχε φροντίσει κι αυτούς να τους «αποχαιρετήσει»: «Σήμερα θα πούμε τα στερνά μας λόγια. Αύριο οι ψυχούλες μας κάνουν φτερά… Για να σας δω όλους λίγο στα μάτια», τους είπε στο τελευταίο μάθημα, την 27η Μαΐου του ’98. Την 1η Ιουνίου πήρε τον δρόμο για τον Ταΰγετο.

Είχε αφήσει ένα γράμμα στην κόρη του με το οποίο δήλωνε πως είχε αποφασίσει «να αφανισθεί αυτοθέλητα»:

«Διοτίμα μου,

Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης.

Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι.

Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού.

Η Φιλοσοφία Επιστρέφει